28 Ağustos 2007 Salı

1930'ların öztürkçesi

Beşir Ayvazoğlu, Zaman'daki "Adam Yalvaç Kıssası" isimli makalesinde Cumhuriyet Gazetesi'nin 1930'larda kullandığı dilden örnek vermiş. 1930'larda doğan insanlardan bu kelimeleri ben hiç işitmedim. Dedemin kullandığı dil bu değildi elbet. O yıllarda insanlar gazeteyi ellerine aldıklarında yazılanları anlayabiliyorlar mıydı, çok merak ediyorum.
İşte Beşir Ayvazoğlu'nun 1930'larda kullanılan öztürkçe kelimelerden seçtikleri:

Adam: Bu kelimenin öztürkçesi atam'dır. Ata=Baba, Atam=Babam; Yalvaç: Peygamber; Uçmak: Cennet; Arı ve aru: Temiz; Tavgaç: Hilekâr, şeytan; Tavlamak: Kandırmak; Tapşırmak: Tenbih, tavsiye etmek; Esirik: Sarhoş; İpdeş: Hayat arkadaşı, dost; Kurgu: Karar (kurmaktan); Uçkun: Melek, Cebrail; Ünlü: Muhterem, meşhur; Kat: Huzur, yan; Yasaul: (Aslı yasa-kul, yani kanun adamı) memur; Urun: Makam, mevki; Tav: Hile; Sektirmek: Derhal gitmek, koşa koşa gitmek, defolmak; Özge: Ecnebi, yabancı; Tutalga: Delil, sübut; Berkitmek: Teyit etmek; Danlamak: Takdir etmek; Telesmek: Acele etmek.

Hiç yorum yok: